ΛΥΚΟΣ

Ο λύκος υπήρξε το θηλαστικό με τη μεγαλύτερη γεωγραφική εξάπλωση στον πλανήτη μας.
Σήμερα έχει εξαφανιστεί από ένα μεγάλο μέρος της προηγούμενης κατανομής του που κάλυπτε σχεδόν όλο το Βόρειο Ημισφαίριο. Από τον 14ο αιώνα και μετά από συστηματικές προσπάθειες εξόντωσης του, εξαφανίσθηκε από 14 χώρες της κεντρικής και δυτικής Ευρώπης. Ο λύκος δεν υπήρξε ποτέ στόχος προσπαθειών ολοκληρωτικής εξόντωσης στην Ελλάδα.

Παράγοντες που επηρεάζουν αρνητικά το μέλλον του λύκου στην Ελλάδα:
Η ελάττωση της φυσικής λείας του λύκου, η σταδιακή χαλάρωση εφαρμογής μεθόδων και τρόπων πρόληψης των ζημιών τη θεώρηση του επαγγέλματος του κτηνοτρόφου, η παράνομη θανάτωση λύκων, η παράνομη χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων, τα μεγάλα τεχνικά έργα.

ΚΑΦΕ ΑΡΚΟΥΔΑ

Για κάποιους πολιτισμούς η αρκούδα είναι σύμβολο αναγέννησης και παρθενογένεσης, γιατί κρύβεται στη φωλιά της στις αρχές του χειμώνα και εμφανίζεται πάλι την άνοιξη μαζί με τα μικρά της. Ζώο παρεξηγημένο, αφού παρά τις αντίθετες δοξασίες επιτίθεται μόνο αν βρεθεί σε θέση άμυνας, ζούσε κάποτε σε ολόκληρη τη γηραιά ήπειρο. Σήμερα η κατάσταση των πληθυσμών και των βιοτόπων της είναι ιδιαίτερα κρίσιμη σε πανευρωπαϊκό επίπεδο: τους τελευταίους δύο αιώνες η καφέ αρκούδα έχασε το 60% της επικράτειάς της και το 50% του πληθυσμού της. Το πιο εντυπωσιακό θηλαστικό του δάσους απειλείται πλέον με εξαφάνιση.

Απειλές:
Οι ελληνικοί πληθυσμοί του είδους είναι οι σημαντικότεροι στις νότιες περιοχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης: υπολογίζεται ότι στη χώρα μας ζουν περίπου 150 καφέ αρκούδες. Δυστυχώς όμως και εδώ παρουσιάζουν μείωση. Έτσι, ενώ παλαιότερα η καφέ αρκούδα ζούσε σχεδόν σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα, σήμερα απαντάται στους κύριους ορεινούς όγκους της βόρειας και κεντρικής Πίνδου και της δυτικής Ροδόπης.

Λιώνουν οι πάγοι της Ανταρκτικής?

Λιώνουν οι πάγοι της Ανταρκτικής?

Ενα τεράστιο τμήμα πάγου με έκταση 3.250 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πάχος 220 μέτρα αποκόπηκε στις αρχές του Φεβρουαρίου από τον κύριο όγκο των πάγων της Ανταρκτικής για να διασπαστεί στη συνέχεια σε πολλά μικρότερα παγόβουνα, μέσα σε διάστημα 35 μόλις ημερών.

Σύμφωνα με τα λόγια των επιστημόνων που παρακολούθησαν το φαινόμενο, ήταν σαν να πλέει στον ωκεανό ένα κράτος στο μέγεθος του Λουξεμβούργου ή της μισής Κύπρου. Το παγωμένο πλωτό κρατίδιο, που ήταν γνωστό στον επιστημονικό κόσμο με την ονομασία Larsen Β, βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα της Ανταρκτικής και υπολογίζεται ότι δημιουργήθηκε πριν από περίπου 12.000 χρόνια, κατά την τελευταία εποχή των παγετώνων.

Η αιτία της αποκόλλησης μιας τόσο μεγάλης έκτασης πάγου αποδίδεται στην άνοδο της θερμοκρασίας στον πλανήτη. Η μέση θερμοκρασία στην Ανταρκτική από το 1940 και μετά αυξάνεται κατά 0,5 βαθμούς Κελσίου ανά δεκαετία.

Οι επιστήμονες έχουν υπολογίσει ότι αν μετά τον Larsen Β αποκολληθεί και ο παγετώνας Ross, πάλι στην ανατολική Ανταρκτική, κάτι που θα οδηγήσει σταδιακά στο λιώσιμό τους, η στάθμη της θάλασσας θα ανεβεί κατά πέντε μέτρα μέσα σε λίγα χρόνια.

Είναι χαρακτηριστικό πάντως ότι ενώ τα ευρωπαϊκά έντυπα υιοθέτησαν αμέσως τη θεωρία σύμφωνα με την οποία για την αποκόλληση του Larsen Β ευθύνεται η αύξηση της μέσης ατμοσφαιρικής θερμοκρασίας στον πλανήτη, τα αμερικανικά προσπαθούν να υποβαθμίσουν το φαινόμενο προβάλλοντας την άποψη ότι το πρόσφατο λιώσιμο των πάγων ίσως να οφείλεται σε τοπικά καιρικά φαινόμενα και να μη συνδέεται άμεσα με το φαινόμενο του θερμοκηπίου.